• Stwórz swoja własną, wirtualną kartę ciąży! Analiza cyklu, badania, testy - wszystko w jednym miejscu!
  • Zapraszamy do galerii testów ciążowych i owulacyjnych. Porównaj swój wynik testu !!!

Baza wiedzy / Artykuły / Poronienie.


Rzeczywista liczba poronień jest bardzo trudna do określenia, gdyż w wielu przypadkach poronienie następuje jeszcze zanim kobieta dowie się, że jest w ciąży. Jedna na pięć zapłodnionych komórek jajowych ulega obumarciu zaraz po zagnieżdżeniu. W pierwszym trymestrze do utraty dziecka dochodzi w jednej na sześć ciąż, w drugim - w jednej na pięćdziesiąt. Tym samym 75% wszystkich poronień ma miejsce w pierwszym trymestrze ciąży, czyli przed upływem 12 tygodnia.

Największą grupę, bo ponad 60% stanowią poronienia wynikające z nieprawidłowości w budowie i rozwoju zarodka:
• wady komórek jajowych,
• wady plemników,
• konflikt serologiczny,
• wady pępowiny,
• wady chromosomalne płodu,
• wady kosmówki,
• wady rozwojowe płodu np. układu nerwowego, czy krwionośnego,
• wady rozwojowe, guzy, mięśniaki, nadżerki, polipy, zrosty, nowotwory macicy,
• nieprawidłowy rozwój łożyska- zaśniad groniasty,
• przedwczesne odklejenie się łożyska,
• zaburzenia hormonalne,
• choroby zakaźne np. kiła lub toksoplazmoza,
• urazy mechaniczne,
• wstrząsy psychiczne,
• wiek po 38 roku życia,
• pęknięcie pęcherza płodowego,
• zakażenie wewnątrzmaciczne,
• złe odżywianie,
• zaburzenia czynności tarczycy,
• używki,
• chemia, RTG,
• wcześniejsze poronienia - poronienia wtórne,
• nieprawidłowości immunologiczne - organizm kobiety traktuje zarodek jak intruza i niszczy go.

Istnieją dwa rodzaje poronień, wczesne odnoszą się do pierwszego trymestru. Jajo płodowe w chwili poronienia odrywa się całkowicie od błony śluzowej macicy i jest w całości usuwane z organizmu. Objawia się zewnętrznym krwawieniem. Poronienie późne może wystąpić podczas drugiego trymestru (do 21 t.c, później medycyna wprowadziła termin porodu przedwczesnego – dzieci z ciąż powyżej 22 tygodnia są objęte reanimacją i przekazane na oddział neonatologii). W czasie II trymestru łożysko jest już wykształcone a poronienie ma przebieg dwuetapowy. Przebiega ze skurczami, następuje pęknięcie pęcherza płodowego i urodzeniem dziecka oraz łożyska. Postacie kliniczne poronień dotyczą stanu medycznego poronienia, tzn. czy jama macicy opróżniła się całkowicie, czy pozostały w niej fragmenty łożyska itp. Rozróżnia się wtedy: poronienie zupełne z jamy macicy ewakuowane zostaje całe jajo płodowe wraz z zarodkiem. Macica jest wówczas pusta i nie wymaga wyłyżeczkowania. Zazwyczaj jest to poronienie bardzo wczesne i najczęściej dochodzi do niego przez upływem 7 tygodnia ciąży; poronienie niezupełne - część tkanek tzw. resztki po poronieniu zalegają w macicy, aby nie dopuścić do krwotoku i zakażenia wewnątrzmacicznego wymaga ona wyłyżeczkowania. Istnieje także termin poronienie rozpoczynające się i dotyczy on sytuacji, gdy ciężarna zaczyna obficie krwawić, odczuwa rozpierający ból brzucha a w badaniu postępuje rozwieranie szyjki macicy. Natomiast poronienie zagrażające - charakteryzuje się skąpym, bezbolesnymi krwawieniem z dróg rodnych i skurczami macicy, które mają miejsce w dniach przypadających na kolejne menstruacje.

Owulacja po poronieniu pojawia się dość szybko, a miesiączka powraca zwykle ok. 4-6. tygodni po. Najlepiej jednak dać sobie czas na wyciszenie i odpoczynek. Śmierć dziecka jest zdarzeniem traumatycznym i silnie stresującym. Nie ma wyjątku, czy dotyczy to narodzonego dziecka, które przyszło na Świat, czy nienarodzonego. Nic nie może umniejszyć cierpieniu z tym związanemu. Co przeżywa kobieta po utracie dziecka? Kobieta dotknięta takim doświadczeniem jest zdruzgotana. Najpierw była radość, duma i szczęście związane z ciążą, gdy poroni czuje smutek, złość, rozpacz i gorycz wobec rzeczywistości. Zerwana zostaje więź z istotą, która zamieszkała w brzuchu matki. Jest to rozłąka na zawsze, to budzi żal, gorycz i smutek. Często w takiej sytuacji pojawia się poczucie kompleksu, skazy, że coś jest nie tak z kobietą, skoro nie może urodzić dziecka, poczucie niedowartościowania, braku akceptacji, żalu, niższości i winy.

Śmierć dziecka poczętego należy do społecznej „sfery milczenia”. Przez to odczuwalna jest pewnego rodzaju nierealność zaistniałej sytuacji. Często w szpitalu kobieta nie może zobaczyć swojego dziecka ani się z nim pożegnać. Mimo faktu narodzin, doświadczenia porodu z sali wychodzi sama. Dziecka przy niej nie ma. Społeczeństwo również nie potrafi odnieść się do poronienia, ponieważ fizycznie dziecka nie było. Dla rodziców to bolesna i pełna rozgoryczenia kwestia przeżycia żałoby „po”. Odczuwalna jest zarówno dla matki i ojca dotkliwie, ale często inne są ich reakcje. Choć uczucia do dziecka u niektórych mężczyzn pojawiają się dopiero z chwilą jego narodzin, to zawsze czują się oni z nim związani. Tym samym poronienie partnerki jest także dla ojca ogromnym przeżyciem.

Mężczyźni zwykle po pierwszych łzach, zamykają się w sobie, nie chcą rozmawiać o stracie dziecka, czuje się winny, że nie potrafił uchronić swojej kobiety przed nieszczęściem, nie obronił swego domowego ogniska. Niektórzy uważają, że jeśli nie będą wracać do tego tematu, kobiecie będzie łatwiej zapomnieć. Mężczyźni przeżywają równie silnie śmierć dziecka jak i kobiety, jedyna różnica polega na potrzebie dzielenia się uczuciami. Dla kobiety bardzo ważne jest móc mówić, doświadczać wsparcia, nabywać zrozumienia i dzielić się swoimi przeżyciami. Dla mężczyzny ważne dostarczyć wsparcia partnerce i ukryć swoje uczucia złości, żalu, smutku czy bezradności. Ojciec potrzebuje zakończyć żałobę szybciej, musi być silny i dawać wsparcie, więc nie chce wracać do tragedii, która go spotkała. Kobieta ten brak rozmów odczuwa, jako przejaw nieczułości, niezrozumienie jej uczuć. Dlatego ważne jest, by każde z partnerów pozwoliło drugiemu przeżyć żałobę na swój sposób. Matka powinna tez jasno przekazać partnerowi, jakiej potrzebuje formy wsparcia od niego.


Komentarzy: (4) zaloguj się aby dodać komentarz



olas
Może to zalezy od momentu ciąży, poronienie to porażka, ale jak można wnioskować, też i pewna norma w przyrodzie ... z jakiegoś względu przyjęło się powiedzenie "poroniony pomysł"
Dodano: 2014-11-29 12:12:02

agniusia
To straszne, podobno niektóre kobiety tak cierpią po stracie dziecka, że chcą umrzeć, aby być bliżeju niego.
Dodano: 2014-11-28 20:38:54

olas
A mnie przerażają te liczby - jedna na 5 ciąż kończy się na niczym, to straszne. Swoją drogą ciekawe skąd dane do tej statystyki ?
Dodano: 2014-11-28 17:21:31

agniusia
Nigdy tak nie myślałam o mężczyznach. Ciężko mi zrozumieć i przyswoić to, że to właśnie odpowiedzialność za partnerkę i za rodzinę każą mu milczeć np. w obliczu nieszczęścia.
Dodano: 2014-11-26 14:01:51
Czy na pewno usunąć komentarz?

© 2013 - 2018
Fundusze europejskie - dla rozwoju innowacyjnej gospodarki. Inwestujemy w Waszą przyszłość. Projekt jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.